Γραμμή της κυβέρνησης για τις υποκλοπές είναι ότι τα στελέχη της που αποτέλεσαν στόχους του Predator δεν προσέφυγαν στη δικαιοσύνη επειδή υπήρξε αυτεπάγγελτη δίωξη. Γιατί το επιχείρημα είναι έωλο και εκθέτει το Μαξίμου.
Ένα πάγιο επιχείρημα των κυβερνητικών παραγόντων για τις υποκλοπές είναι πως αποτελούσαν μια υπόθεση μεταξύ… ιδιωτών. Το επιχείρημα αυτό έχει καταρριφθεί για πολύ συγκεκριμένους λόγους που αποδείχθηκαν και στην πορεία της δίκης αλλά και κατά τη διάρκεια της έρευνας που προηγήθηκε.
Το επίκαιρο ερώτημα
Τώρα που το μονομελές πλημμελειοδικείο στέλνει την υπόθεση και πάλι στην εισαγγελία πρωτοδικών προκειμένου να διερευνήσει τυχόν ποινικές ευθύνες μιας σειράς προσώπων, επανήλθε επίκαιρο το ερώτημα για ποιους λόγους κυβερνητικοί παράγοντες δεν έδωσαν το παρών στη δίκη. Τίθεται επίσης ζήτημα γιατί δεν προχώρησαν και οι ίδιοι σε εγκλήσεις κατά των κατηγορούμενων από τη στιγμή που είχαν ενημερωθεί ότι αποτέλεσαν στόχο παρακολούθησης από την Αρχή Προστασίας Δεδομένων.
Εδώ το επιχείρημα που επικαλούνται είναι πως από τη στιγμή που οι επιστολές κοινοποιούνταν και στον εισαγγελέα, η δίωξη ήταν αυτεπάγγελτη, οπότε άφησαν τη Δικαιοσύνη να κάνει τη δουλειά της. Για παράδειγμα, ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης όταν ρωτήθηκε από την Ράνια Τζίμα απάντησε χαρακτηριστικά:
«Δεν υπήρχε λόγος…»
«Θέλω να σας πω λοιπόν ότι από τη στιγμή που δρομολογήθηκε ο δικαστικός έλεγχος δεν υπήρχε κανένας πρόσθετος λόγος να εμπλακώ σε κάτι στο οποίο δεν γνώριζα καν αν είχε επισυμβεί η γενεσιουργός αιτία που παράγει το πρόβλημα. Ο δρόμος ο δικαστικός άνοιξε και άνοιξε ούτως ή άλλως επειδή ορισμένα από τα αδικήματα για τα οποία υπήρξε η δικαστική έρευνα ήταν αυτεπάγγελτα».
Άλλος στέλεχος της κυβέρνησης είχε σχολιάσει μάλλον ειρωνικά τις παραινέσεις και τα ερωτήματα από στελέχη της αντιπολίτευσης αναφορικά με τη μη ανάληψη νομικών ενεργειών από μέρους του, αν και το όνομά του ήταν από τα πρώτα που είχαν ακουστεί στις υποκλοπές. Ο λόγος για τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Κωστή Χατζηδάκη.
«Χαίρομαι και δεν το είχα υποπτευθεί ότι έχω τόσο πολλούς πολιτικούς φίλους και στις τάξεις της αντιπολίτευσης, που ενδιαφέρεστε τόσο πολύ για την προστασία του ιδιωτικού μου χώρου. Δεν είχα υποπτευθεί πραγματικά πόσο καλοί φίλοι είστε και θα το θυμάμαι», είχε δηλώσει μεταξύ άλλων αλλά η αλήθεια είναι πως αν και επιβεβαιώθηκε ως στόχος τόσο της ΕΥΠ όσο και του Predator ουδέποτε προχώρησε σε νομικές ενέργειες έναντι οποιουδήποτε υπεύθυνου».
«Με εμπιστεύεται…»
Εδώ αξίζει να υπενθυμίσουμε ότι ο κ. Χατζηδάκης εμφανιζόταν σίγουρος πως ο πρωθυπουργός δεν είχε καμία ενημέρωση για την παρακολούθησή του από την ΕΥΠ. Τι κι αν ο κ. Μητσοτάκης είναι ο πολιτικός προϊστάμενος της Υπηρεσίας; «Ο πρωθυπουργός με εμπιστεύεται απολύτως«, δεν κουραζόταν να επαναλαμβάνει ο κ. Χατζηδάκης.
Για να επανέλθουμε ωστόσο στην κυβερνητική γραμμή περί απόδοσης ευθυνών από τη Δικαιοσύνη και πως δεν συνέτρεχε λόγος όπως τα κυβερνητικά στελέχη να καταθέσουν εγκλήσεις, αποδεικνύεται πως το επιχείρημα αυτό δεν στέκεται πουθενά. Το γιατί, μάς το εξηγεί ο Ζαχαρίας Κεσσές, ένας από τους δικηγόρους της υποστήριξης κατηγορίας στη δίκη για τις υποκλοπές.
Αδίκημα μη αυτεπαγγέλτως διωκόμενο
«Το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών καταδίκασε τους κατηγορούμενους σε ποινή φυλάκισης 126 ετών για τρία πλημμελήματα. Όμως ως προς το αδίκημα της παράνομης πρόσβασης σε σύστημα πληροφοριών αθώωσε τους κατηγορούμενους και έπαυσε την ποινική δίωξη ως προς τα θύματα που δεν υπέβαλαν έγκληση, καθώς το αδίκημα δεν ήταν αυτεπαγγέλτως διωκόμενο. Ως εκ τούτου είναι ψευδής και βαθιά υποκριτική η τοποθέτηση ότι το αποτέλεσμα της δίκης δεν επηρεάστηκε από την μη υποβολή έγκλησης».
Ωστόσο, η κατάρριψη του επιχειρήματος έχει και συνέχεια, καθώς σύμφωνα με όσα λέει ο κ. Κεσσές «μια ακόμη κρίσιμη παράμετρος που επηρέασε το αποτέλεσμα του δικαστηρίου είναι το γεγονός ότι για τα αυτεπάγγελτα αδικήματα το δικαστήριο έκρινε ότι υπήρξε απόπειρα και όχι τετελεσμένη πράξη, καθώς δεν εμφανίστηκαν τα θύματα να διευκρινίσουν αν πάτησαν τα μηνύματα ούτε ελέγξαν τα κινητά τους τηλέφωνα».
Και ο κ. Κεσσές καταλήγει λέγοντας: «Όσοι λοιπόν δεν εμφανίστηκαν στη δίκη βοήθησαν ουσιαστικά τους κατηγορούμενους, δίνοντας τους το δικαίωμα να απαλλαγούν για τη μια πράξη και να καταδικαστούν με τη μειωμένη ποινή για τις υπόλοιπες πράξεις που προβλέπεται όταν αυτές δεν έχουν ολοκληρωθεί και είναι στο στάδιο της απόπειρας.
Επομένως μένει αναπάντητο το ερώτημα γιατί τα θύματα-πολιτικά πρόσωπα χαρίστηκαν στους θύτες. Μένει αναπάντητο το γιατί οι παγιδευμένοι ευεργέτησαν αυτούς που αποπειράθηκαν ή παραβίασαν τα προσωπικά δεδομένα των ίδιων και των οικογενειών τους. Και μόνο αυτό αποδεικνύει την βαθιά διαπλοκή και σχέση των καταδικασθέντων με την εκτελεστική εξουσία και φωτίζει το κοινό κέντρο παρακολουθήσεων μέσω ΕΥΠ και Predator».
Πάγια θέση η υποβάθμιση
Η αλήθεια είναι ότι η κυβέρνηση από την πρώτη στιγμή επιχείρησε να υποβαθμίσει το θέμα. Μάλιστα, από τη στιγμή που το πόρισμα Ζήση δεν είδε εμπλοκή πολιτικών παραγόντων στην υπόθεση, το θέμα ήταν να σαν μην υπήρχε για το Μαξίμου και τα εμπλεκόμενα στελέχη. Μόνιμη επωδός των κυβερνητικών ήταν πως «η υπόθεση είναι στη Δικαιοσύνη». Τώρα που η απόφαση βγήκε και ήταν κόλαφος για τους 4 κατηγορούμενους, η κυβέρνηση επανάφερε το αφήγημα των «ιδιωτών», παρά το γεγονός ότι υπάρχουν σειρά στοιχείων και αποδείξεων στην υπόθεση που εμπλέκουν και την κυβέρνηση.
Οι μεγάλοι απόντες
Για να είμαστε δίκαιοι βέβαια δεν ήταν μόνο τα κυβερνητικά στελέχη που απείχαν από τη διαδικασία και δεν προχώρησαν σε εγκλήσεις. Την ίδια τακτική ακολούθησε ο πρώην Οικονομικός Εισαγγελέας και νυν αντιεισαγγελέας του Άρειου Πάγου κ. Μπαρδάκης, ο πρώην αρχηγός ΓΕΕΘΑ Κ. Φλώρος, ο πρώην αρχηγός ΓΕΣ Χαράλαμπος Λαλούσης, ο πρώην γενικός διευθυντής των αμυντικών εξοπλισμών, Θεόδωρος Λάγιος, ο νυν διευθυντής Αριστείδης Αλεξόπουλος, ο πρώην σύμβουλος εθνικής ασφάλειας, Αλέξανδρος Λιακόπουλος, η πρώην εισαγγελέας της ΕΥΠ Βασιλική Βλάχου κλπ. Υπενθυμίζεται εξάλλου ότι από 87 βεβαιωμένες περιπτώσεις παρακολούθησης που απασχόλησαν το δικαστήριο για τις υποκλοπές, μόνο οι 9 είχαν προχωρήσει σε εγκλήσεις.
