Αν κάποιος ήθελε να μετατρέψει τη Ρόδος σε προορισμό για λίγους και εκλεκτούς, μάλλον δεν θα το έκανε πολύ διαφορετικά. Οι εξελίξεις με τις παραλίες και τη στάση της ΕΤΑΔ μοιάζουν περισσότερο με σενάριο οικονομικού θρίλερ – μόνο που εδώ δεν υπάρχουν θεατές, αλλά εργαζόμενοι, επιχειρηματίες και ένα ολόκληρο νησί που κρατά την ανάσα του.
Οι τιμές εκτοξεύονται σε επίπεδα που θυμίζουν… Μονακό και όχι ελληνικό νησί. Από τα 24 ευρώ το τετραγωνικό στα 200 ευρώ – και βλέπουμε. Με απλά λόγια; Ξαπλώστρα για λίγους, άγχος για τους πολλούς. Και φυσικά, ένα τεράστιο «γιατί» να αιωρείται: ποιος ακριβώς θα αντέξει αυτό το κόστος;
Οι ομπρελάδες, άνθρωποι που έχουν επενδύσει χρόνια ιδρώτα και χρήμα, βρίσκονται στον αέρα. Χωρίς εγγυήσεις, χωρίς επιστροφές χρημάτων, χωρίς καν σαφή εικόνα για το αν –και πότε– θα δουλέψουν. Και σαν να μην έφτανε αυτό, καλούνται να πληρώσουν υπέρογκα ποσά προκαταβολικά, λες και πρόκειται για επένδυση σε ουρανοξύστες και όχι για μερικά τετραγωνικά άμμου.
Την ίδια στιγμή, οι επιχειρήσεις έχουν ήδη ανοίξει, το προσωπικό πληρώνεται κανονικά και οι παραλίες… παραμένουν σε αναμονή. Μάιος μήνας και το νησί λειτουργεί με χειρόφρενο. Οι τουρίστες έρχονται, αλλά το βασικό «προϊόν» της Ρόδου –η παραλία– μοιάζει μπλοκαρισμένο σε γραφειοκρατικό λαβύρινθο.
Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, οι επιχειρήσεις βρίσκονται σε πλήρη ασφυξία, καθώς τα προτιμησιακά δεν έχουν δοθεί ούτε στα ξενοδοχεία ούτε στα καταστήματα εστίασης. Η κατάσταση αυτή δεν είναι απλώς καθυστέρηση – είναι οπισθοδρόμηση. Η Ρόδος κινδυνεύει να πάει 100 χρόνια πίσω, με επαγγελματίες να παραμένουν όμηροι αποφάσεων που δεν λαμβάνονται ποτέ στην ώρα τους.
Και κάπου εδώ γεννιέται το πιο καυτό ερώτημα: πώς γίνεται σε άλλα νησιά να έχουν βρει λύσεις και στη Ρόδο να επικρατεί αυτό το χάος; Είναι θέμα ανικανότητας, αδιαφορίας ή απλώς… διαφορετικών προτεραιοτήτων;
Το μόνο σίγουρο είναι ότι το νησί δεν αντέχει άλλο αυτή την κατάσταση. Και η ευθύνη δεν είναι μόνο μιας πλευράς. Όλοι οι άρχοντες του νησιού έχουν μερίδιο ευθύνης και δεν μπορούν να κρύβονται πίσω από το δάχτυλό τους – ούτε και οι βουλευτές μας.
Πηγη:rodiaki.gr
