Για το διαζύγιό της με τον Χρήστο Φερεντίνο μίλησε η Σοφία Παυλίδου, επισημαίνοντας πως θα ήταν ψέμα αν έλεγε πως από την αρχή οι σχέσεις τους ήταν καλές, ωστόσο τόνισε πως γρήγορα και οι δύο άφησαν πίσω τους θυμούς και εγωισμούς για να μπορέσουν να προχωρήσουν, αφήνοντας την αγάπη να υπερισχύσει.
Η ηθοποιός έδωσε συνέντευξη στην εκπομπή «Super Κατερίνα» την Παρασκευή 20 Φεβρουαρίου και εξήγησε πως οι δυο τους έβαλαν πάνω από όλα τα παιδιά τους και το καλό τους. Παράλληλα, μίλησε για την περίοδο μετά τη γέννηση των δίδυμων παιδιών της, ενώ αναφέρθηκε και στη σχέση στην οποία βρίσκεται αυτό το διάστημα.
Η Σοφία Παυλίδου εξομολογήθηκε για το διαζύγιο με τον παρουσιαστή: «Είμαστε μία δεκαετία τώρα χωρισμένοι με τον Χρήστο. Από την πρώτη στιγμή θα ήταν ψέμα να πω ότι ήταν καλές οι σχέσεις μας. Ουσιαστικά και εγώ και τα παιδιά μας έχουμεα ξιοπρέπεια, γιατί πολύ γρήγορα αφήσαμε θυμούς, εγωισμούς, όλα αυτά στην άκρη. Είναι ωραίο και είναι και το πιο σώφρον να κάνεις και ειδικά όταν έχεις δύο παιδιά. Και επειδή η αγάπη είναι ο Θεός μας, αφήσαμε την αγάπη να υπερισχύσει και έτσι έγιναν όλα τέλεια. Σίγουρα κάποιος από τους δύο σε σημεία θα έκανε πίσω και θα καταπιέστηκε, αν θες, αλλά κοινός μας στόχος ήταν να τα αφήσουμε όλα αυτά πολύ γρήγορα έξω, γιατί ένα διαζύγιο δεν μπορεί να είναι αναίμακτο. Σίγουρα θα υπάρχει και ένας θυμός. Ήταν και τα παιδιά μας σε μία ηλικία που αντιλαμβανόντουσαν τι συμβαίνει, γιατί ήταν 15 χρονών, οπότε έγιναν γρήγορα όλα ωραία».
Για τη γέννηση των δίδυμων γιων της και την περίοδο μετά από αυτή, η ηθοποιός δήλωσε στη συνέχεια:«Είναι λίγο δύσκολα στην αρχή τα δίδυμα. Ήμουν σχετικά μικρή, είχα αντοχές. Ήμουν κοντά στα 30. Τις θυμάμαι εκείνες τις στιγμές, δεν μπορείς και να τις ξεχάσεις. Έκανα έξι μήνες να κοιμηθώ, γιατί δύο πλάσματα εξαρτώνται από εσένα πλήρως, πρέπει να φάνε, να αλλαχτούν, να πλυθούν. Αν με ρώταγες, θα ήθελα να είχα την πολυτέλεια να είχα ένα μωράκι και να έχω λίγο μια ηρεμία και να κάνω μετά το δεύτερο. Από την άλλη όμως, είναι πολύ ωραία με τα δίδυμα, γιατί μετά έχουν παρέα το ένα το άλλο, έχουν δέσιμο. Αν θες, δεν ξαναμπαίνεις στη διαδικασία να πρήξεις το σώμα σου και να ξαναπαχύνεις και να αδυνατίσεις. Αλλά ο πρώτος καιρός είναι αρκετά δύσκολος. Ο Χρήστος δούλευε πάρα πολύ εκείνη την περίοδο. Αφού έφυγαν οι πρώτοι μήνες που είναι πολύ κουραστικοί, ήταν ωραία. Κάναμε τις βόλτες μας το απόγευμα, μπήκε μία ρουτίνα και ήμασταν καλύτερα. Ήμουν, βέβαια τυχερή, γιατί ο ένας ήταν πάρα πολύ ήσυχος, αλλά ο άλλος μέχρι δύο χρονών χρειαζόταν να κάνουμε τις βόλτες μας το βράδυ γιατί δεν κοιμόταν. Δεν μοιάζουν καθόλου σαν χαρακτήρες. Ο καθένας έχει τα δικά του θέλω και έχουν διαμορφώσει ο καθένας τον δικό του χαρακτήρα. Ούτε εξωτερικά μοιάζουν. Δεν τους λέω ποιος είναι ο μεγαλύτερος. Τους λέω ότι βγήκαν και οι δύο μαζί. Ο ένας έχει τα μάτια του πατέρα του και το δικό μου πρόσωπο και ο άλλος το αντίστροφο. Νιώθω προστασία από τους γιους μου, ότι τους έχω δίπλα μου. Συνέβησα περιστατικά το προηγούμενο διάστημα που άκουγα “μαμά, εμείς είμαστε εδώ ό,τι θελήσεις, πάρε μας τηλέφωνο”. Είναι ωραίο αυτό».
