Ο Αναπληρωτής Γραμματέας Τουρισμού του ΠΑΣΟΚ, Παναγιώτης Κουνάκης, ασκεί έντονη κριτική στην κυβερνητική πολιτική για τη διαχείριση των παραλιών και τη συνολική λειτουργία του τουριστικού μοντέλου. Όπως επισημαίνει, οι καθυστερήσεις στους διαγωνισμούς, τα υψηλά τιμήματα και η περιορισμένη συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών δημιουργούν πιέσεις τόσο στους επαγγελματίες όσο και στους επισκέπτες, ενώ υπογραμμίζει την ανάγκη για ένα πιο βιώσιμο και κοινωνικά δίκαιο μοντέλο τουριστικής ανάπτυξης.
Μεταξύ άλλων, αναφέρει:
«Η κυβέρνηση καθυστερεί τις διαδικασίες, αποκλείει ουσιαστικά Δήμους και Περιφέρειες από τον σχεδιασμό και επιβάλλει υπέρογκα τιμήματα. Το αποτέλεσμα είναι παραλίες χωρίς οργάνωση, επαγγελματίες σε αδιέξοδο και επισκέπτες αντιμέτωποι με υπερβολικές χρεώσεις.
Ο τουρισμός δεν είναι μόνο αριθμοί και μεγάλες επενδύσεις. Είναι οι άνθρωποι που εργάζονται και ζουν από αυτόν: οι μικρομεσαίοι επαγγελματίες, οι εργαζόμενοι και οι τοπικές κοινωνίες που στηρίζουν καθημερινά το τουριστικό προϊόν.
Στη Ρόδος χρειαζόμαστε επισκέπτες που επιστρέφουν, που φεύγουν ικανοποιημένοι και γίνονται οι καλύτεροι πρεσβευτές του τόπου μας. Αυτός είναι ο πραγματικός βιώσιμος τουρισμός: ποιότητα, εμπειρία και μακροχρόνια σχέση εμπιστοσύνης — όχι λογικές εύκολου και πρόσκαιρου κέρδους.
Δεν μπορεί η τιμή μιας ξαπλώστρας να ξεπερνά ακόμη και το κόστος διαμονής. Η πολυτέλεια είναι θεμιτή, αλλά δεν μπορεί να οδηγεί στον αποκλεισμό του μέσου επισκέπτη ή του ίδιου του νησιώτη από τις παραλίες του.
Οι παραλίες αποτελούν δημόσιο αγαθό, στοιχείο της ταυτότητας και της καθημερινότητας των νησιωτών. Η πρόσβαση πρέπει να παραμείνει ελεύθερη και ουσιαστική για όλους.
Η διαχείριση των παραλιών δεν μπορεί να γίνεται αποκλειστικά από το κεντρικό κράτος, χωρίς ουσιαστική συμμετοχή της αυτοδιοίκησης και των ανθρώπων της αγοράς. Η σημερινή πρακτική ευνοεί κυρίως μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους και περιορίζει σταδιακά τη δυνατότητα συμμετοχής των μικρομεσαίων επιχειρήσεων.
Οι Δήμοι οφείλουν να έχουν ενεργό ρόλο τόσο στη διαχείριση όσο και στην αξιοποίηση των εσόδων, αναλαμβάνοντας αρμοδιότητες που αφορούν την καθαριότητα, τη ναυαγοσωστική κάλυψη, την προσβασιμότητα για ΑμεΑ, τις υποδομές και την προστασία του περιβάλλοντος.
Παράλληλα, το τέλος ανθεκτικότητας πρέπει να επιστρέφει στις τοπικές κοινωνίες που σηκώνουν το βάρος του τουρισμού, ώστε να μπορούν να διατηρούν τους προορισμούς λειτουργικούς και ανθρώπινους για κατοίκους και επισκέπτες.
Η Ελλάδα χρειάζεται ένα νέο μοντέλο τουρισμού, βασισμένο στη βιωσιμότητα, την ισορροπία και την κοινωνική δικαιοσύνη. Έναν τουρισμό που να υπηρετεί τον τόπο και τους ανθρώπους του, όχι μόνο τους οικονομικούς δείκτες.
Ήρθε η ώρα για αλλαγή στρατηγικής, με ουσιαστική αποκέντρωση, μεγαλύτερη συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών και σεβασμό σε εκείνους που κρατούν ζωντανά τα νησιά μας».
