Μία βαθιά συγκινητική ιστορία ανθρωπιάς έρχεται από τους Λειψούς, φέρνοντας στο φως την αυταπάρνηση και τον επαγγελματισμό των Ελλήνων γιατρών και κατοίκων των ακριτικών νησιών. Ο Δήμαρχος Λειψών, Φώτης Μάγγος, δημοσιοποίησε επιστολή που έλαβε από τη Μαρία Πινάρντι, μητέρα ενός 12χρονου παιδιού από την Ελβετία, το οποίο βρέθηκε ξαφνικά αντιμέτωπο με σοβαρό πρόβλημα υγείας κατά τη διάρκεια των διακοπών του στην Ελλάδα.
Όπως περιγράφει η ίδια, όλα ξεκίνησαν στους Λειψούς, όταν ο αγροτικός γιατρός Γιώργος Καλογεράκος διέγνωσε σακχαρώδη διαβήτη στο παιδί της. Χωρίς καθυστέρηση ενεργοποιήθηκε ένας ολόκληρος μηχανισμός: ο Κάρλο μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στο λιμάνι, στη συνέχεια με πλωτό μέσο στη Λέρο και από εκεί με στρατιωτικό ελικόπτερο στη Ρόδο, όπου έλαβε την απαραίτητη ιατρική φροντίδα.
Η Μαρία Πινάρντι δεν παραλείπει να εκφράσει την ευγνωμοσύνη της όχι μόνο στους γιατρούς, αλλά και στους κατοίκους των Λειψών, που στάθηκαν δίπλα τους με κάθε τρόπο: από την αποστολή απαραίτητων αντικειμένων και τη συνεχή επικοινωνία μέχρι την προσφορά σπιτικού φαγητού και προσωπικής στήριξης σε μια ιδιαίτερα δύσκολη στιγμή.
Ιδιαίτερη μνεία γίνεται στον Δήμαρχο Λειψών, Φώτη Μάγγο, ο οποίος βοήθησε προσωπικά στη διασύνδεση με ειδικό γιατρό και στη συντονισμένη διακομιδή, αποδεικνύοντας έμπρακτα την ανθρώπινη προσέγγιση της τοπικής διοίκησης. Η ίδια τονίζει ότι η ελληνική πλευρά προτεραιοποίησε την ασφάλεια και την ψυχολογική υποστήριξη του παιδιού, ανεξαρτήτως κόστους, σε αντίθεση με τις αρχές της Ελβετίας, όπου αντιμετώπισαν περισσότερο οικονομικές δυσκολίες.
Η ιστορία αυτή δεν αποτελεί μόνο μια προσωπική μαρτυρία, αλλά και ένα μήνυμα προς όλους: ακόμη και στις πιο δύσκολες στιγμές, η ανθρωπιά και η αλληλεγγύη μπορούν να κάνουν τη διαφορά.
Η επιστολή της Μαρίας Πινάρντι
“Αγαπητέ Φώτη,
σου γράφω αυτές τις γραμμές στα γερμανικά, αλλά θα τις μεταφράσει ο δικηγόρος μου στα ελληνικά.Θα ήθελα να σε ευχαριστήσω από καρδιάς, όπως και τόσους πολλούς ανθρώπους από τους Λειψούς. Όλοι σας μας στηρίξατε απίστευτα κατά τη διάρκεια του σοβαρού προβλήματος υγείας του Κάρλο.
Και όταν λέω «απίστευτα», το εννοώ πραγματικά. Έμεινα βαθιά συγκινημένη και θετικά έκπληκτη από το πόσο μεγάλη ήταν η συμπαράσταση και πόσες φορές ένιωσα έμπρακτα τη βοήθειά σας. Εσύ, Φώτη, μίλησες μαζί μου πολλές φορές και φρόντισες προσωπικά να μπορέσουμε να επισκεφθούμε μια ειδικό γιατρό – αντιλήφθηκα πόσο δύσκολο ήταν αυτό μέσα σε τόσο λίγο χρόνο, καθώς είχες να αντιμετωπίσεις και πολλές αρνήσεις. Και όλα αυτά, ενώ ουσιαστικά γνωριζόμασταν μόνο από ένα «γεια».
Και μετά οι άνθρωποι των Λειψών: για παράδειγμα μια οικογένεια που βρισκόταν τυχαία στη Ρόδο ήρθε να μας επισκεφθεί και μας έφερε πολλές φορές φρέσκο, σπιτικό φαγητό, για να έχουμε «κάτι υγιεινό».
Πολλοί φίλοι και γνωστοί από τους Λειψούς μας έστελναν συνεχώς μηνύματα, ρωτούσαν πώς είμαστε και μας προσέφεραν τη βοήθειά τους. Ήξεραν ότι αναγκαστήκαμε να φύγουμε σχεδόν άρον-άρον από το ενοικιαζόμενο στούντιο για να πάμε στο νοσοκομείο. Μάλιστα, μας έστειλαν επειγόντως κάτι απαραίτητο με κούριερ μέσω πλοίου, ώστε να το πάρουμε μαζί μας στην Ελβετία.
Τέτοια προθυμία για βοήθεια και ανθρώπινη ζεστασιά δεν έχω ξαναζήσει – με συγκίνησε βαθιά. Ακόμη και το γεγονός ότι στο νοσοκομείο των Λειψών ο γιατρός Γιώργος αντιμετώπισε άμεσα και σωστά την κατάσταση και οργάνωσε αμέσως τη μεταφορά στη Ρόδο ήταν μοναδικό. Δεν έχω λόγια – μόνο ευγνωμοσύνη.
Η μεταφορά ήταν επίσης εντυπωσιακή: με ασθενοφόρο στο λιμάνι, με στρατιωτικό πλοίο στη Λέρο και από εκεί με στρατιωτικό ελικόπτερο στη Ρόδο.
Παρά το σοκ και τη δραματικότητα της κατάστασης, όλοι ήταν εξαιρετικά καλοί, υποστηρικτικοί και χαμογελαστοί με τον Κάρλο – έτσι έχει κρατήσει μια θετική ανάμνηση από όλο αυτό.
Ως Ελβετίδα, έμεινα πραγματικά έκπληκτη από το πόσο καλά λειτουργεί η υγειονομική περίθαλψη σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης – και κυρίως από το ότι όλα γίνονται για το καλό του παιδιού και της μητέρας. Το κόστος δεν φαινόταν να είναι προτεραιότητα, όπως έχω συνηθίσει στην Ελβετία. Απλώς ενεργήσατε άμεσα.
Στο νοσοκομείο της Ρόδου ξεκίνησε η διαδικασία για την επιστροφή μας στην Ελβετία. Εκεί συνειδητοποίησα για πρώτη φορά πόσο διαφορετικά λειτουργεί η «Ελβετία»: αρχικά υπήρξε συζήτηση – σχεδόν διαφωνία – μεταξύ των γιατρών για το αν ο Κάρλο μπορούσε να ταξιδέψει μόνος ή αν έπρεπε να τον παραλάβουν. Οι Ελληνίδες γιατροί του παιδιατρικού νοσοκομείου επέμεναν ότι πρέπει να μεταφερθεί μαζί με εμένα. Από την άλλη, οι ελβετικές αρχές προσπαθούσαν να επιβάλουν μια πιο οικονομική λύση.
Τελικά, χάρη στην επιμονή των Ελλήνων γιατρών, εξασφαλίστηκε η ασφαλής μεταφορά μας στην Ελβετία. Όλο αυτό με έκανε να καταλάβω πόσο σημαντική είναι η ανθρώπινη αλληλεγγύη και η αφοσίωση των επαγγελματιών στην Ελλάδα.
Ελπίζω σύντομα να επιστρέψουμε υγιείς στους Λειψούς, ώστε να μπορέσουμε να ευχαριστήσουμε από κοντά όλους όσους μας βοήθησαν τόσο πολύ.
Με θερμούς χαιρετισμούς,
Μαρία”
