Το χάος στη Μέση Ανατολή βαθαίνει, η Ευρώπη ετοιμάζεται να επωμιστεί το κόστος
Σε τροχιά ανεξέλεγκτης στρατιωτικής σύγκρουσης μπαίνει η Μέση Ανατολή. Την ώρα που το Ιράν ακροβατεί στο χείλος μιας κατάρρευσης, οι ΗΠΑ ρίχνουν κι άλλο λάδι στη φωτιά, επικηρύσσοντας με 10 εκατ. δολάρια τον Μοτζτάμπα Χαμενεΐ και την ηγεσία των Φρουρών της Επανάστασης και στέλνοντας 5.000 πεζοναύτες και πολεμικά πλοία στην περιοχή.
Στο πρόσφατο άρθρο του στο Social Europe, ο πολιτικός αναλυτής Γκιγιόμ Ντιβάλ εξηγεί το πώς η εν εξελίξει σύγκρουση στη Μέση Ανατολή οδηγεί το Ιράν σε πλήρη διάλυση και προειδοποιεί ότι το τελικό κόστος αυτού του χάους θα το επωμιστεί, για άλλη μια φορά, η Ευρώπη.
Ο Ντιβάλ ξεκινά κάνοντας έναν παραλληλισμό ανάμεσα στην εισβολή που ενορχήστρωσε ο Τζορτζ Μπους στο Ιράκ το 2003 και στη σημερινή στρατιωτική εκστρατεία του Ντόναλντ Τραμπ και του Μπενιαμίν Νετανιάχου απέναντι στο Ιράν.
Παρότι εκ πρώτης όψεως η τωρινή επίθεση κατά του ιρανικού καθεστώτος ίσως φαντάζει στα μάτια πολλών ως πιο «νομιμοποιημένη» σε σχέση με εκείνη στο Ιράκ, η πραγματικότητα είναι πολύ πιο επικίνδυνη.
Παρόμοια τραγική μοίρα διαγράφεται και για τον νότιο Λίβανο, τον οποίο το Ισραήλ φαίνεται να αντιμετωπίζει ως μια «νέα Γάζα»
Σύμφωνα με τον αρθρογράφο, η αμερικανο-ισραηλινή επίθεση εκδηλώθηκε την ώρα που βρίσκονταν σε εξέλιξη διαπραγματεύσεις και χωρίς καμία απολύτως έγκριση ή κάλυψη από τον ΟΗΕ, τραυματίζοντας βαθύτατα το διεθνές δίκαιο.
Ο συντάκτης υπενθυμίζει κάτι σημαντικό: το ιρανικό καθεστώς βρισκόταν ήδη με την πλάτη στον τοίχο. Πριν καν πέσει η πρώτη βόμβα στο έδαφός του, η ικανότητά του να προκαλεί αποσταθεροποίηση στην περιοχή είχε υποστεί συντριπτικά πλήγματα μετά την πτώση του καθεστώτος Άσαντ στη Συρία, τη διάλυση της Χαμάς και τη σοβαρή αποδυνάμωση της Χεζμπολάχ.
Επιπλέον, ο Ντιβάλ υπογραμμίζει μια κρίσιμη διαφορά του Ιράν με άλλες δυνάμεις: οι κυβερνώντες στην Τεχεράνη δεν χρηματοδοτούν τεράστιες, σουνιτικές επιχειρήσεις ισλαμικής προπαγάνδας στην Ευρώπη, σε αντίθεση με χώρες όπως η Σαουδική Αραβία, το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα που δαπανούν δισεκατομμύρια για τον σκοπό αυτό.
Το μεγάλο αδιέξοδο, ωστόσο, βρίσκεται στο «μετά». Καθώς δεν υπάρχει κανένα ρεαλιστικό σενάριο για μια ειρηνική, εσωτερική αλλαγή εξουσίας στο Ιράν, οι ΗΠΑ και το Ισραήλ δείχνουν αποφασισμένες να ισοπεδώσουν τη χώρα.
Τεχεράνη, 12 Μαρτίου 2026
Ο στόχος τους δεν σταματά μόνο στις στρατιωτικές εγκαταστάσεις· μέσα από ένα ανηλεές και παρατεταμένο σφυροκόπημα, καταστρέφουν συστηματικά τις πετρελαϊκές υποδομές, τα εργοστάσια αφαλάτωσης και όλες τις υποδομές που κρατούν τη χώρα ζωντανή.
Ωρολογιακή βόμβα
Αυτή η τακτική ολοκληρωτικής καταστροφής συνιστά μια ωρολογιακή βόμβα που θα πυροδοτήσει μια ασύλληπτη ανθρωπιστική κρίση. Δεδομένης της χαώδους διαφοράς στρατιωτικής ισχύος, το αποτέλεσμα όλων αυτών θα είναι να μετατραπεί το Ιράν σε ένα ακυβέρνητο, κατεστραμμένο χάος – ένα «failed state» (κράτος-φάντασμα) κυριολεκτικά στο κατώφλι της Ευρώπης.
Παρόμοια τραγική μοίρα διαγράφεται και για τον νότιο Λίβανο, τον οποίο το Ισραήλ φαίνεται να αντιμετωπίζει ως μια «νέα Γάζα».
Κλείνοντας το άρθρο του, ο Ντιβάλ καταλήγει σε ένα πικρό συμπέρασμα: Ακόμα κι αν το σημερινό χτύπημα εναντίον των μουλάδων του Ιράν δείχνει λιγότερο αυθαίρετο σε κάποιους συγκριτικά με τον πόλεμο κατά του Σαντάμ Χουσεΐν πριν από ένα τέταρτο του αιώνα, η κατάληξη θα είναι ακριβώς η ίδια.
Θα είναι απολύτως καταστροφική για τον λαό του Ιράν, την ευρύτερη Μέση Ανατολή, ολόκληρο τον κόσμο και, κυρίως, για την Ευρώπη, η οποία στο τέλος της ημέρας θα αναγκαστεί να πληρώσει τον λογαριασμό αυτής της κρίσης.
