Στο ακριτικό Καστελλόριζο, οι εκπαιδευτικοί Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης επαναφέρουν στο δημόσιο διάλογο το ζήτημα της στέγασης, καταγγέλλοντας την απόφαση του Δήμου Μεγίστης να απορρίψει το αίτημά τους για χορήγηση μηνιαίου επιδόματος στέγασης και σίτισης.
Με δημόσια τοποθέτησή τους, περιγράφουν τις αυξημένες οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν όσοι υπηρετούν στο νησί, επισημαίνοντας ότι οι χαμηλές αποδοχές, το υψηλό κόστος ζωής και τα αυξημένα ενοίκια –ιδίως σε τουριστικές περιοχές– διαμορφώνουν ένα ιδιαίτερα πιεστικό πλαίσιο. Όπως αναφέρουν, πολλοί εκπαιδευτικοί καλούνται να εργαστούν μακριά από τον τόπο κατοικίας και τις οικογένειές τους, χωρίς επαρκή κρατική μέριμνα.
Στην ανακοίνωσή τους σημειώνουν ότι ο μισθός ενός νεοδιόριστου εκπαιδευτικού ανέρχεται περίπου στα 795 ευρώ, ενώ ακόμη και με προϋπηρεσία, ακαδημαϊκά προσόντα και το επίδομα παραμεθορίου, οι αποδοχές μετά βίας ξεπερνούν τα 1.000 ευρώ. Παράλληλα, υπενθυμίζουν ότι τα δώρα Χριστουγέννων και Πάσχα παραμένουν καταργημένα.
Αναφέρονται επίσης στο πρόσφατο μέτρο της κυβέρνησης για επιπλέον ενοίκια σε απομακρυσμένες περιοχές, υπογραμμίζοντας ότι στην πράξη η εφαρμογή του συναντά εμπόδια, όπως η δυσκολία εύρεσης ιδιοκτητών που να συνάπτουν κανονικά μισθωτήρια ή να διατηρούν τη μίσθωση καθ’ όλη τη σχολική χρονιά, ιδιαίτερα σε νησιά με έντονη τουριστική δραστηριότητα.
Οι εκπαιδευτικοί επισημαίνουν ότι η νομοθεσία (άρθρο 32 του Ν. 4483/2017) δίνει τη δυνατότητα στους δήμους να χορηγούν ειδικό βοήθημα στέγασης και τονίζουν πως σε αρκετές περιοχές της χώρας αυτό ήδη εφαρμόζεται. Για τον λόγο αυτό απευθύνθηκαν και στον Δήμο Μεγίστης, ο οποίος –όπως αναφέρουν– αρχικά έδειξε διάθεση θετικής αντιμετώπισης, ωστόσο έπειτα από τετράμηνη αναμονή απέρριψε το αίτημά τους.
Στην επιστολή τους εκφράζουν τη λύπη τους για τη στάση αυτή, υπογραμμίζοντας ότι παρά τις δυσκολίες παραμένουν προσηλωμένοι στο έργο τους και στη στήριξη των μαθητών του νησιού. Κάνουν λόγο για ανάγκη ουσιαστικών μέτρων ενίσχυσης των εκπαιδευτικών στις ακριτικές περιοχές και καλούν την Πολιτεία και την τοπική αυτοδιοίκηση να αναγνωρίσουν έμπρακτα τη συμβολή τους στη διατήρηση της εκπαιδευτικής λειτουργίας σε απομακρυσμένα νησιά.
