Σύγκρουση από τα παλιά για την εξωτερική πολιτική, τα σκληρά καρφιά Τσίπρα για τους «μεγάλους προστάτες» του Μητσοτάκη και η νευρική… απάντηση του Μαξίμου.
Η ανακοίνωση του πρώην πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα για τα όσα έγραψε σε ανάρτησή του ο Κυριάκος Μητσοτάκης στον προσωπικό του λογαριασμό στο «Χ» για την επέμβαση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα και την «αρπαγή» του προέδρου Μαδούρο από τη χώρα του, πλήγωσε το κυβερνητικό γόητρο.
Από την Αμαλίας κρίνοντας και από την απάντηση που έδωσε στον πρώην πρωθυπουργό ο κυβερνητικός εκπρόσωπος με όρους 2015-2019 εκτιμούν ότι ο κ. Τσίπρας δεν είναι ο αντίπαλος που επιλέγει ο κ. Μητσοτάκης, αλλά το ύφος της κυβερνητικής ανακοίνωσης προδίδει ότι στο Μέγαρο Μαξίμου εξοργίζονται με τις παρεμβάσεις του πρώην πρωθυπουργού.
Διαχωριστικές γραμμές
Αυτό που εξόργισε το Μέγαρο Μαξίμου εκτιμούν συνεργάτες του πρώην πρωθυπουργού είναι το γεγονός ότι ο πρώην πρωθυπουργός εξέθεσε τον κ. Μητσοτάκη καθώς ξεγύμνωσε σε δημόσια θέα το δόγμα του «πρόθυμου για όλα συμμάχου που δικαιολογεί τα αδικαιολόγητα αναζητώντας μάταια λίγη εύνοια από τους «προστάτες»», όπως έγραψε στη δήλωσή του ο κ. Τσίπρας.
Πρόκειται κατά τις ίδιες πηγές από την Αμαλίας για την οριστική εγκατάλειψη του διαχρονικού δόγματος εξωτερικής πολιτικής της χώρας από το 1974 και έπειτα που βασιζόταν πάντα στην δόγμα των «συμμάχων» και όχι των «προστατών» που αναζητά και βασίζεται πάνω τους ο κ. Μητσοτάκης, όπως σημειώνουν.
Δίπολο
Η Αμαλίας πάντως ανεβάζει κατακόρυφα τους τόνους και με σκληρό τόνο και ύφος απαντά στον κ. Μητσοτάκη στο γνώριμο από τα παλιά τέμπο του «σκληρού ροκ» που διέτρεχε οριζόντια τις σχέσεις τους με το περιβάλλον του κ. Τσίπρα να χρεώνει πλέον στον πρωθυπουργό από δουλικότητα, πολιτική χυδαιότητα και πολιτική δειλία μέχρι ιδιοτέλεια, γιατί, όπως σημείωναν οι ίδιες πηγές, «τον απασχολεί το αύριο της (διε)φθαρμένης εξουσίας του πολύ περισσότερο από το διεθνές δίκαιο και το αύριο της χώρας».
Διαχρονική θέση
Ουσιαστικά ο κ. Τσίπρας και το περιβάλλον του επιχειρούν να αποκαλύψουν ότι μέσα από τη στάση του κ. Μητσοτάκη στην εξωτερική πολιτική έχει καταρρεύσεις το δόγμα της εξωτερικής πολιτικής της χώρας όπως αυτό οικοδομήθηκε από τη δεκαετία του 70 μέχρι και σήμερα.
Γιατί ακόμη και το ταραγμένο για τη Βενεζουέλα 2019 ο τότε υπουργός εξωτερικών της κυβέρνησης Τσίπρα, Γιώργος Κατρούγκαλος, προχωρούσε σε δημόσια παρέμβαση με το βλέμμα στο εσωτερικό της χώρας απευθυνόμενος κυρίως στον τότε αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης που βάσιζε μεγάλο μέρος της πολεμικής του στην κυβέρνηση κατηγορώντας τον κ. Τσίπρα για ιδιαίτερες σχέσεις με τον Νικολάς Μαδούρο.
Διαχωριστικές γραμμές
Σε αυτό το κλίμα πάντως γίνεται πλέον σαφές ότι ο κ. Τσίπρας δεν έχει σκοπό να αφήσει την παραμικρή ευκαιρία αναξιοποίητη για να τραβήξει τις διαχωριστικές του γραμμές από την κυβέρνηση Μητσοτάκη σε όλα τα φλέγοντα θέματα αναδεικνύοντας και τις βλαπτικές συνέπειες των πολιτικών της ΝΔ.
Ειδικά πάντως για την εξωτερική πολιτική από την Αμαλίας θυμίζουν με νόημα ότι ο κ. Τσίπρας δεν ακολούθησε ποτέ την διπλωματία του δεδομένου συμμάχου όπως κάνει ο κ. Μητσοτάκης, ότι συνομίλησε με όλους τους ηγέτες της Δύσης και της Ανατολής με γνώμονα τη μη επέμβαση στο εσωτερικό των άλλων χωρών και έχοντας ως βασική αρχή όπως παρατηρούν συνεργάτες του ότι «κανείς δεν πρέπει να μας θεωρεί δεδομένους».
