Βαρύ πένθος σκέπασε τη Ρόδο και τον χώρο του δωδεκανησιακού μπάσκετ με την απώλεια του Γιώργος Ματσαμάς. Η νεκρώσιμη ακολουθία τελέστηκε την Παρασκευή 2 Ιανουαρίου, στις 14:30, στον Ιερό Ναό Ταξιαρχών στο Νεκροταφείο Ρόδου, παρουσία συγγενών, φίλων, συναδέλφων και πλήθους ανθρώπων της μπασκετικής οικογένειας, που αποχαιρέτησαν έναν άνθρωπο ταυτισμένο όσο λίγοι με τον Κολοσσός Ρόδου.
Στον επικήδειο λόγο που εκφώνησε ο στενός του φίλος Κώστας Κωσταρίδης, ξεδιπλώθηκαν μνήμες και στιγμές από τη ζωή ενός ανθρώπου που αγαπήθηκε για την καλοσύνη, την αφοσίωση και το ήθος του· ενός φίλου, οικογενειάρχη και παράγοντα του ροδίτικου μπάσκετ, που αφιέρωσε τη ζωή του στον αθλητισμό και στην ομάδα της καρδιάς του.
Τα λόγια του κ. Κωσταρίδη αποτύπωσαν με συγκίνηση την πολύπλευρη προσφορά του Γιώργου Ματσαμά, τη διαρκή παρουσία του στις δύσκολες στιγμές αλλά και στις χαρές, καθώς και την αδιαπραγμάτευτη αγάπη του για την ομάδα και την πόλη του, αφήνοντας σε όλους ανεξίτηλη τη μνήμη ενός σπουδαίου ανθρώπου.
Απόσπασμα από τον επικήδειο λόγο
«Σήμερα αποχαιρετούμε τον αγαπημένο μας Γιώργο.
Τον εξαίρετο άνθρωπο, φίλο και οικογενειάρχη. Έναν άνθρωπο που ξεχώριζε για την καλοσύνη, την προσφορά, την εξυπνάδα και τα πολλά χαρίσματά του. Ήταν κοινωνικός, δοτικός, συμπονετικός αλλά και μαχητής. Ήταν εκεί όποτε τον χρειαζόσουν, πάντα για την οικογένειά του, τους φίλους του, τον Κολοσσό.
Γεννήθηκε στα Μαριτσά το 1949, αποφοίτησε από την ΑΣΟΕΕ και υπηρέτησε ως έφεδρος αξιωματικός. Από τη δεκαετία του ’70 δραστηριοποιήθηκε επαγγελματικά, δημιουργώντας ένα από τα μεγαλύτερα λογιστικά γραφεία της Ρόδου, με συνεργασίες με κορυφαίες επιχειρήσεις του νησιού.
Ασχολήθηκε με τον αθλητισμό από μικρή ηλικία και υπήρξε ένας από τους καλύτερους παίκτες μπάσκετ της Ρόδου. Παντρεύτηκε τη Θέκλα και απέκτησαν τρία παιδιά, τη Στεργούλα, τη Μαίρη και τον Σάββα.
Ο δεύτερος μεγάλος έρωτάς του ήταν ο “Κολοσσός”, στον οποίο αφιέρωσε πάνω από 50 χρόνια ζωής. Σταμάτησε ως παίκτης στα 37 του, όμως συνέχισε ως προπονητής για δύο δεκαετίες, οδηγώντας την ομάδα μέχρι τη Β’ Εθνική, ενώ υπήρξε και βασικός παράγοντας σε κάθε της βήμα. Ήταν η προσωποποίηση του “Κολοσσού”.
Όπου κι αν πηγαίναμε, όλοι ρωτούσαν για τον Ματσαμά. Έλεγε συχνά πως χρωστάμε στον “Κολοσσό” γιατί μας έκανε γνωστούς, όμως στην περίπτωσή του ισχύει το αντίθετο: ο “Κολοσσός” του χρωστάει πολλά.
Η θλίψη είναι μεγάλη. Θα σε θυμόμαστε για πάντα.»
Η συγκίνηση στην εξόδιο ακολουθία ήταν έντονη, ενώ τα θερμά συλλυπητήρια προς την οικογένεια του εκλιπόντος εξέφρασαν άνθρωποι από όλο το φάσμα της κοινωνικής και αθλητικής ζωής του τόπου. Η παρακαταθήκη και η προσφορά του Γιώργου Ματσαμά θα παραμείνουν ζωντανές στη μνήμη και στις καρδιές όσων τον γνώρισαν.
